Η διαδικασία του χαρτοφυλακίου σας είναι το προϊόν: Ένα επαναλήψιμο σύστημα για ιστοσελίδες πελατών

Σύνοψη

Οι εταιρείες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις ιστοσελίδες χαρτοφυλακίου ως έργα τέχνης κατά παραγγελία, και μετά βλέπουν τις προθεσμίες να ξεφεύγουν καθώς το εύρος του έργου αυξάνεται. Η λύση δεν είναι ένα εξυπνότερο πρότυπο· είναι ένα επαναλήψιμο πλαίσιο αποφάσεων που αντιμετωπίζει κάθε ιστοσελίδα ως εργαλείο πωλήσεων και όχι ως γκαλερί. Αυτό το άρθρο εξετάζει έξι ερωτήσεις που κάθε δημιουργικό χαρτοφυλάκιο πρέπει να απαντήσει, ένα παράδειγμα βήμα-βήμα για έναν φωτογράφο γάμου, και μια γραμμή κατασκευής που σας επιτρέπει να παραδώσετε πολλαπλές ιστοσελίδες πελατών χωρίς να χάσετε την τέχνη. Καλύπτει επίσης πώς να πείσετε τους πελάτες να μην επιμένουν στο 'premium feel' και πώς να κρατήσετε το σύστημα από το να γίνει τυποποιημένο. Το αποτέλεσμα: χαρτοφυλάκια που φορτώνουν γρήγορα, δείχνουν τη δουλειά καθαρά και πραγματικά παράγουν αιτήματα.

Το Πρόβλημα: Η Παγίδα του Κενού Καμβά

Είναι Τρίτη πρωί. Ένας πελάτης—ένας φωτογράφος γάμου με εξαιρετικό βιβλίο και απαίσιο ιστότοπο—ρίχνει πέντε πίνακες του Pinterest στα εισερχόμενά σας. Ο ένας σύνδεσμος είναι για τον ιστότοπο ενός βραβευμένου στούντιο σχεδιασμού, ο άλλος για μια μάρκα υψηλής μόδας, και το μήνυμα λέει: 'Θέλω να νιώθει premium.' Έχετε ήδη δημιουργήσει αυτόν τον ιστότοπο δύο φορές αυτόν τον μήνα, για δύο διαφορετικούς φωτογράφους, και και τις δύο φορές υποσχεθήκατε ένα προσαρμοσμένο σχέδιο. Και τις δύο φορές το έργο έφαγε την εβδομάδα της ομάδας σας, ο πελάτης έστειλε δεκαεπτά γύρους 'μπορούμε να δοκιμάσουμε διαφορετική γραμματοσειρά,' και ο τελικός ιστότοπος φαινόταν... εντάξει.

Ιδού το βρώμικο μυστικό που κανείς στη διαφημιστική βιομηχανία του χαρτοφυλακίου δεν θέλει να πει δυνατά: ο λόγος που αυτά τα έργα διογκώθηκαν δεν είναι οι πελάτες. Είναι η προσέγγιση. Κάθε νέο χαρτοφυλάκιο αντιμετωπίστηκε ως κενός καμβάς, ένα μοναδικό καλλιτεχνικό πρόβλημα που άξιζε μια μοναδική λύση. Αυτός είναι ο μύθος. Η πραγματικότητα είναι ότι κάθε ιστοσελίδα χαρτοφυλακίου, ανεξάρτητα από το πώς την περιγράφει ο πελάτης, πρέπει να κάνει τις ίδιες λίγες δουλειές. Μόλις χτίσετε ένα σύστημα γύρω από αυτές τις δουλειές, η διαδικασία γίνεται επαναλήψιμη—και οι ιστότοποι εξακολουθούν να βγαίνουν διαφορετικοί, γιατί η δουλειά μέσα τους είναι διαφορετική.

Η Νοοτροπία της Γκαλερί έναντι της Νοοτροπίας Πωλήσεων

Πριν μπορέσετε να χτίσετε ένα επαναλήψιμο σύστημα, πρέπει να αποδεχτείτε μια παραδοχή που οι πελάτες σας θα αμφισβητήσουν: ένα χαρτοφυλάκιο δεν είναι γκαλερί. Μια γκαλερί είναι σχεδιασμένη να κρατάει τους ανθρώπους μέσα, να περιπλανώνται, να εκτιμούν. Ένα χαρτοφυλάκιο είναι σχεδιασμένο να μετακινεί τους ανθρώπους έξω—προς ένα τηλεφώνημα, ένα email, μια φόρμα κράτησης. Η όλη φιλοσοφία 'το χαρτοφυλάκιό σου είναι επέκταση της τέχνης σου' έχει πουληθεί στους δημιουργικούς τόσο καλά που δεν μυρίζουν το μάρκετινγκ. Και διαρρέει στην εργασία των εταιρειών: περνάτε ώρες σε μια κινηματογραφική εμπειρία κύλισης, και μετά το κουμπί επικοινωνίας είναι θαμμένο στο υποσέλιδο μιας κύλισης τεσσάρων σελίδων.

Ορίστε ένας πίνακας που έβαλα σε έναν λευκό πίνακα κατά τη διάρκεια των εναρκτήριων συναντήσεων με πελάτες. Έχει γίνει ολόκληρη η θέση της πρακτικής μας για τα χαρτοφυλάκια:

Νοοτροπία γκαλερί	Νοοτροπία πωλήσεων
'Πες την ιστορία μου'	'Πες τι κάνω και για ποιον προορίζεται'
Πολλή δουλειά, τοποθετημένη όμορφα	Ένα επιλεγμένο υποσύνολο στοχευμένο σε μια θέση
Η επικοινωνία σπρώχνεται στο υποσέλιδο	Η επικοινωνία προσφέρεται σε κάθε φυσική παύση
Κινηματογραφικό, αργό, ατμοσφαιρικό	Γρήγορο, σαφές, χωρίς αδιέξοδα
Σχεδιασμός που ανταγωνίζεται τη δουλειά	Σχεδιασμός που εξαφανίζεται πίσω από τη δουλειά
Επιτυχία = κομπλιμέντα	Επιτυχία = αιτήματα

Αν αυτή η σύγκριση φαίνεται οικεία, είναι επειδή οι περισσότερες συμβουλές για χαρτοφυλάκια βρίσκονται σταθερά στην αριστερή στήλη. Ολόκληρη η κατηγορία έχει χτιστεί από σχεδιαστές που φτιάχνουν χαρτοφυλάκια για άλλους σχεδιαστές.

Αυτό είναι εντάξει αν οι αγοραστές του πελάτη σας είναι καλλιτεχνικοί διευθυντές. Είναι πρόβλημα όταν ο πελάτης σας είναι ένας φωτογράφος γάμου του οποίου οι αγοραστές είναι πολυάσχολα ζευγάρια που συγκρίνουν τρεις φωτογράφους σε ένα τηλέφωνο. Αυτοί είναι οι περισσότεροι.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που το χαρτοφυλάκιό σας δεν είναι γκαλερί—είναι εργαλείο πωλήσεων είναι μια φράση που αξίζει να επαναλαμβάνετε στον εαυτό σας, στον πελάτη σας, και σε οποιονδήποτε ξεκινά μια πρόταση με 'κάνε το να σκάει.'

Οι Έξι Ερωτήσεις: Ένα Κοινό Έγγραφο, Όχι Ένα Κοινό Πρότυπο

Εδώ είναι το επαναλήψιμο μέρος. Το σύστημα δεν είναι πρότυπο—είναι ένα πλαίσιο αποφάσεων. Χρησιμοποιούμε ένα κοινό έγγραφο με έξι ερωτήσεις που κάθε πελάτης απαντά πριν ξεκινήσει οποιοσδήποτε σχεδιασμός. Οι ερωτήσεις είναι σκόπιμα βαρετές, γιατί οι βαρετές ερωτήσεις είναι αυτές που σώζουν την εταιρεία σας από έναν μήνα αναθεωρήσεων.

1. Τι κάνεις, με μια πρόταση; Αν ο πελάτης δεν μπορεί να το πει με μια πρόταση, ο ιστότοπος δεν μπορεί ούτε. 'Φωτογράφος γάμου για περιπετειώδη ζευγάρια που θέλουν να διασκεδάσουν' κερδίζει το 'Απαθανατίζω συναισθήματα και φευγαλέες στιγμές.'
2. Ποιος είναι ο ένας τύπος πελάτη που θέλεις να κλείσεις; Η επιλογή θέσης καθοδηγεί όλα τα άλλα. Αποφασίζει ποια δουλειά θα προβληθεί, ποιες λέξεις θα χρησιμοποιηθούν και ποιες εικόνες θα οδηγήσουν τη γκαλερί.
3. Ποια είναι η μία ενέργεια που έχει σημασία; Ένα αίτημα κράτησης. Όχι ακολουθίες στα social media. Όχι 'να πηδήξουμε σε μια κλήση για να μιλήσουμε.' Μια σαφής ενέργεια.
4. Τι απόδειξη έχεις; Μια μαρτυρία, μια αναφορά στον τύπο, μια προβολή, ένας πελάτης με γνωστό όνομα. Καλύτερα να δείξεις μια ισχυρή κριτική παρά έναν τοίχο με γενικές.
5. Ποιος είναι ο ελάχιστος όγκος δουλειάς που πρέπει να δείξεις; Αυτή είναι η πιο δύσκολη περικοπή. Η απάντηση είναι συνήθως περίπου το ένα τρίτο αυτού που πιστεύει ο πελάτης.
6. Ποιος είναι ο ταχύτερος τρόπος να σε προσεγγίσουν; Ένας αριθμός τηλεφώνου, μια φόρμα, ένα email—επιλέξτε έναν κυρίαρχο δρόμο και κάντε τον ορατό σε κάθε σελίδα.

Δύο από αυτές τις ερωτήσεις θα κάνουν τους πελάτες να διαφωνήσουν. Η ερώτηση για τη θέση ('αλλά κάνω και πορτρέτα') και η ερώτηση για την επιμέλεια ('αλλά θέλω να δείξω τα πάντα'). Το να διαφωνήσετε τώρα είναι δώρο, γιατί μόλις ο ιστότοπος είναι ζωντανός, ο πελάτης θα δει γιατί κόψατε πράγματα.

Μάγια, η Φωτογράφος Γάμου: Ένα Παράδειγμα Βήμα-Βήμα

Ας δούμε μια τυπική συνεργασία. Φανταστείτε μια φωτογράφο γάμου που θα την πούμε Μάγια. Είναι ικανή, απασχολημένη, και ο τρέχων ιστότοπός της είναι ένα βουνό από εικόνες: μια προβολή διαφανειών με σαράντα λήψεις, μια έντονα προσωπική σελίδα 'Σχετικά με εμένα', και μια φόρμα επικοινωνίας κρυμμένη σε ένα αναπτυσσόμενο μενού. Ζητάει 'μια premium, editorial εμφάνιση.'

Αντί να ανοίξουμε ένα mood board, ανοίγουμε το κοινό έγγραφο.

Η Μάγια απαντά: λέει ότι 'κάνει γάμους και lifestyle, περιστασιακά εταιρικά πορτρέτα.' Την ξαναρωτάμε την ερώτηση για τη θέση, και παραδέχεται ότι οι γάμοι είναι το ψωμί της. Άρα η θέση είναι η φωτογραφία γάμου. Η περιγραφή σε μία πρόταση: 'Editorial φωτογραφία γάμου για ζευγάρια που θέλουν μια ιστορία ολόκληρης της ημέρας, όχι μια λίστα με ποζιτικά.' Η μία ενέργεια: μια φόρμα αιτήματος. Η απόδειξη: μια μαρτυρία από ένα ζευγάρι που έκλεισε έξι μήνες νωρίτερα.

Μετά έρχεται η περικοπή της επιμέλειας. Της ζητάμε τις δέκα καλύτερες πλήρεις ιστορίες γάμου—όχι μεμονωμένες εικόνες. Της λέμε ότι θα δείξουμε δύο πλήρεις γάμους, περίπου δέκα εικόνες τον καθένα, και όχι την προβολή διαφανειών με σαράντα εικόνες. Διαμαρτύρεται. Της δείχνουμε τη συμπεριφορά ενός τυπικού ζευγαριού: δεν περιηγούνται στον ιστότοπο ενός φωτογράφου σαν να είναι περιοδικό· ψάχνουν συνέπεια, συναίσθημα και αποδείξεις ότι ολόκληρη η μέρα, από την αρχή ως το τέλος, θα είναι σε καλά χέρια. Δύο πλήρεις ιστορίες κάνουν περισσότερα για αυτό από σαράντα στιγμιότυπα.

Η δομή ακολουθεί τις έξι απαντήσεις: μια αρχική σελίδα με μία πρόταση, μία hero εικόνα και ένα κουμπί· δύο σελίδες γκαλερί, μία ανά ιστορία· μια σελίδα 'Σχετικά' με μία παράγραφο· μια σελίδα επικοινωνίας με μία μόνο φόρμα και εύρος τιμών 'ξεκινά από'· και ένα υποσέλιδο με τον ίδιο σύνδεσμο φόρμας. Το κείμενο γράφεται μόνο του από τις απαντήσεις της. Οι εικόνες βελτιστοποιούνται και φορτώνονται τεμπέλικα, ώστε ολόκληρος ο ιστότοπος να φορτώνει γρήγορα σε ένα τηλέφωνο.

Αυτή είναι ολόκληρη η στρατηγική. Ο σχεδιασμός έχει τότε μία δουλειά: να βγει από τη μέση. Επιλέγουμε μία δυνατή γραμματοσειρά για τους τίτλους, μία ήσυχη γραμματοσειρά για το κύριο κείμενο, και μια παλέτα χρωμάτων που αφήνει τις φωτογραφίες να κυριαρχούν. Το αποτέλεσμα φαίνεται προσαρμοσμένο—γιατί η δουλειά του πελάτη είναι προσαρμοσμένη. Ο ίδιος ο ιστότοπος είναι σκόπιμα, επιθετικά απλός. Και αυτό ακριβώς είναι που κερδίζει δουλειές για τον πελάτη. Αν θέλετε να δείτε πώς αυτές οι περικοπές λειτουργούν σε άλλους δημιουργικούς τομείς, ορισμένοι από τους πιο συνηθισμένους μύθους χαρτοφυλακίου προέρχονται από τον ίδιο φόβο ότι θα χάσετε δουλειά δείχνοντας λιγότερα.

Το Ζήτημα του Προτύπου: Σκαλωσιά, Όχι Λύτρωση

Τώρα το αναπόφευκτο ερώτημα: 'Πώς το φτιάχνουμε γρήγορα;' Για μια εταιρεία, η απάντηση βρίσκεται στη μέση της διαφημιστικής υστερίας. Τα στρατόπεδα των 'βέλτιστων πρακτικών' χωρίζονται ανάμεσα στο 'τα πρότυπα θα σε κάνουν βαρετό' και 'τα πρότυπα θα σε σώσουν.' Και τα δύο είναι λάθος. Ένα πρότυπο είναι απλώς σκαλωσιά—στηρίζει τους φέροντες τοίχους για να ξοδέψετε τον προϋπολογισμό σας στις λεπτομέρειες που έχουν σημασία.

Να τι χάνει το πλήθος που βλέπει το πρότυπο ως ευαγγέλιο: το να ξεκινάς από κενό καμβά είναι μια πολυτέλεια που δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά όταν πρέπει να παραδώσετε τρεις ιστοσελίδες χαρτοφυλακίου αυτόν τον μήνα. Και να τι χάνει το πλήθος που βλέπει το πρότυπο ως κόλπο: ένα πρότυπο που γίνεται κακώς μοιάζει ακριβώς με ένα πρότυπο που φτιάχτηκε από κάποιον που δεν νοιάζεται. Η διαφορά δεν είναι αν χρησιμοποιήσατε πρότυπο. Η διαφορά είναι αν προσαρμόσατε τα μέρη που κάνουν ένα χαρτοφυλάκιο να λειτουργεί για έναν συγκεκριμένο πελάτη: τη δομή, το κείμενο, την απόδειξη, την ταχύτητα, την εμπειρία σε κινητό.

Σημαίνει επίσης να είστε ειλικρινείς με τον πελάτη. Πείτε 'θα χρησιμοποιήσουμε μια πλατφόρμα δημιουργίας ιστοσελίδων χαρτοφυλακίου και θα την προσαρμόσουμε στη θέση σας,' όχι 'θα προγραμματίσουμε κάτι μοναδικό από το μηδέν.' Οι πελάτες σέβονται τη λέξη 'σύστημα' περισσότερο από τη λέξη 'προσαρμοσμένο,' γιατί το 'προσαρμοσμένο' είναι ένα στοιχείο κόστους που πάντα αμφισβητείται στην προμήθεια. Το σύστημα είναι αυτό που έχετε τελειοποιήσει για μήνες· το προσαρμοσμένο στρώμα είναι αυτό στο οποίο ξοδεύετε μια μέρα, προσαρμόζοντας γραμματοσειρές, διάστιχο και επεξεργασία εικόνων.

Η Συνομιλία με τον Πελάτη: Λέγοντας Όχι Χωρίς να Είστε Σνομπ Σχεδιασμού

Κάθε άτομο σε εταιρεία έχει καθίσει στη συνάντηση 'κάνε το να σκάει.' Η προεπιλεγμένη παρόρμηση είναι να γυρίσεις τα μάτια ή να κάνεις διάλεξη για το γούστο στη σχεδίαση. Αυτό δεν δουλεύει. Η καλύτερη κίνηση είναι να μετατρέψεις το 'premium' και το 'editorial' και το 'μοντέρνο' σε συγκεκριμένες, ελέγξιμες απαιτήσεις. Όταν ο πελάτης λέει 'Θέλω μια premium αίσθηση,' εσείς λέτε, 'Premium σημαίνει μεγάλες εικόνες, γενναιόδωρο λευκό χώρο και περιορισμένη παλέτα—αυτή είναι η κατεύθυνση;' Μετά δείχνετε τι σημαίνει κατεύθυνση, και αποκτάτε λεξιλόγιο για να λέτε όχι αργότερα: 'Μιλήσαμε για μεγάλες εικόνες· η προσθήκη ενός πολυάσχολου μοτίβου φόντου έρχεται σε αντίθεση με αυτό.'

Η δεύτερη δύσκολη συνομιλία είναι 'Θέλω να μοιάζει με τη δουλειά μου.' Αν η δουλειά του πελάτη είναι ζωντανή και δραματική, ο ιστότοπος δεν πρέπει να είναι επίσης ζωντανός και δραματικός—ή τα δύο θα συγκρουστούν. Η δουλειά του ιστότοπου είναι να είναι το καθαρό λευκό πλαίσιο σε μια γκαλερί, όχι άλλος ένας πίνακας στον τοίχο. Ένας γρήγορος, ήσυχος ιστότοπος κάνει τη δουλειά να φαίνεται καλύτερα. Και η ταχύτητα δεν είναι μόνο αισθητική προτίμηση: ένας ιστότοπος που φορτώνει αργά σε ένα τηλέφωνο θα χάσει από τον ιστότοπο ενός ανταγωνιστή που δεν το κάνει. Κατηγορήστε τον αλγόριθμο ή κατηγορήστε τον χρήστη, αλλά αν το αγνοήσετε, υπονομεύετε αυτό ακριβώς που νοιάζει τον πελάτη.

Εδώ είναι όπου η γλώσσα 'από γκαλερί σε μηχανή ανάπτυξης' βοηθά στην παρουσίασή σας: δεν κάνετε τον ιστότοπό τους πιο όμορφο, τον κάνετε να κάνει αυτό για το οποίο προορίζονται πραγματικά τα χαρτοφυλάκια.

Η Γραμμή Κατασκευής: Στοιχεία, Όχι Εφάπαξ Δημιουργίες

Μέχρι τώρα, η επαναλήψιμη δομή θα πρέπει να είναι προφανής. Αλλά η τέχνη βρίσκεται στην κατασκευή. Ορίστε η διαδικασία που ακολουθούμε για κάθε πελάτη, ανεξαρτήτως κλάδου:

• Ερωτηματολόγιο περιεχομένου αντικαθιστά το αόριστο 'στείλε μου ένα σωρό από τη δουλειά σου.' Κάνει τις έξι ερωτήσεις από πριν, συν τη λογιστική συλλογής περιουσιακών στοιχείων.
• Γραμμή περιουσιακών στοιχείων: κάθε εικόνα βελτιστοποιείται, λαμβάνει τρεις αναλύσεις και αφαιρούνται τα μεταδεδομένα της. Αυτό είναι μη διαπραγματεύσιμο· είναι αυτό που κάνει ένα χαρτοφυλάκιο γρήγορο.
• Βιβλιοθήκη στοιχείων: κοινά μπλοκ για πλοήγηση, hero, πλέγμα εικόνων, απόσπασμα, φόρμα επικοινωνίας και υποσέλιδο. Αυτά τα στοιχεία είναι προ-δοκιμασμένα σε έργα, οπότε δεν χρειάζεται να διορθώνουμε το ίδιο ζήτημα για κινητό για τρίτη φορά.
• Δομημένος βρόχος ανατροφοδότησης: οι πελάτες εξετάζουν έναν σύνδεσμο δοκιμής με μια συγκεκριμένη λίστα ελέγχου—κείμενο, σειρά εικόνων, στοιχεία επικοινωνίας—αντί για μια ανοιχτή πρόσκληση να ανασχεδιάσουν τα πάντα.
• Λίστα ελέγχου εκτόξευσης: έλεγχος κινητού, έλεγχος ταχύτητας, δοκιμή φόρμας επικοινωνίας, εναλλακτικό κείμενο, favicon και σελίδα 404. Αυτή η λίστα δεν αλλάζει ποτέ, γιατί ποτέ δεν αποτυγχάνει.

Η μαγεία αυτής της γραμμής κατασκευής είναι ότι κάθε νέο έργο ξεκινά από τη μέση, γιατί οι ερωτήσεις, τα στοιχεία και η λίστα ελέγχου εκτόξευσης ήδη υπάρχουν. Η προσαρμογή γίνεται από πάνω: η θέση, το κείμενο, η σειρά εικόνων, το χρώμα έμφασης. Έχετε την ποικιλία ενός προσαρμοσμένου ιστότοπου με τα οικονομικά μιας υπηρεσίας προϊοντοποίησης.

Αν προσπαθείτε να χτίσετε αυτή τη γραμμή κατασκευής για πρώτη φορά, ένα χρήσιμο σημείο εκκίνησης είναι ένα σχέδιο ανασχεδιασμού χαρτοφυλακίου πέντε βημάτων που περνά από τη στατική βιτρίνα στη μηχανή πελατών. Είναι η ίδια ιδέα, προσαρμοσμένη για έναν μόνο πελάτη, και μόλις το κάνετε μια φορά, θα δείτε πού βρίσκονται τα επαναλήψιμα μέρη.

Τι Συμβαίνει Μετά την Εκτόξευση (και Γιατί Οι Περισσότερες Εταιρείες Σταματούν)

Τα περισσότερα έργα χαρτοφυλακίου τελειώνουν με ένα email 'είμαστε ζωντανοί!' και έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Αυτή είναι η πραγματική αποτυχία. Το επαναλήψιμο σύστημα δεν είναι πλήρες μέχρι να μάθετε αν ο ιστότοπος κάνει τη δουλειά του. Γι' αυτό προγραμματίζουμε μια παρακολούθηση στο τρίμηνο. Ρωτάμε τον πελάτη μία ερώτηση: 'Έχετε λάβει περισσότερα αιτήματα, και ήταν τα σωστά;' Κοιτάμε τα αναλυτικά στοιχεία. Βλέπουμε πού εγκατέλειψαν οι άνθρωποι. Μαθαίνουμε αν το εύρος 'ξεκινά από' έκανε τα ζευγάρια να επικοινωνήσουν πραγματικά.

Αυτός ο βρόχος ανατροφοδότησης είναι το μόνο πράγμα που χωρίζει μια διαδικασία από έναν τροχό ρουλέτας. Το επόμενο έργο σας ξεκινά με τα διδάγματα του προηγούμενου. Και κρατά τον πελάτη στην τροχιά σας: αν ο ιστότοπος λειτουργεί, θα σας προτείνουν· αν όχι, έχετε την ευκαιρία να τον διορθώσετε.

Αλλά υπάρχει μια προειδοποίηση, και αξίζει να ειπωθεί απλά. Ένα επαναλήψιμο σύστημα μπορεί να σκληρύνει σε ένα τυποποιημένο προϊόν αν το αφήσετε. Ο φύλακας είναι η ερώτηση για τη θέση. Όταν κάθε πελάτης επιλέγει διαφορετική θέση, η επιμέλεια, το κείμενο και η σχεδιαστική αντιμετώπιση μετατοπίζονται αρκετά ώστε το πλαίσιο να παραμένει αόρατο και η δουλειά να παραμένει ο πρωταγωνιστής. Αυτός είναι ο συμβιβασμός: εγκαταλείπετε την καινοτομία του ξεκινήματος από το μηδέν, και κερδίζετε πίσω την ψυχραιμία, τα περιθώρια κέρδους, και—μόλις το μοτίβο είναι σαφές—μια σταθερή ροή πελατών που θέλουν αυτό που μπορείτε πραγματικά να παράγετε.

Συμπέρασμα: Βαρετοί για τον Ιστότοπο, Δυνατοί για τη Δουλειά

Οι ιστοσελίδες χαρτοφυλακίου που κερδίζουν πελάτες είναι βαρετές επίτηδες. Φορτώνουν γρήγορα. Λένε τι κάνει ο δημιουργικός. Δείχνουν μια επιλεγμένη συλλογή από την ισχυρότερη δουλειά τους. Και κάνουν αδύνατο να χάσει κανείς το πώς να επικοινωνήσει.

Από την πλευρά σας, η δημιουργία τους θα πρέπει να αρχίσει να γίνεται ρουτίνα—όχι επειδή σταματήσατε να νοιάζεστε, αλλά επειδή κάνατε τη σκέψη μια φορά και την μετατρέψατε σε σύστημα. Η μοναδικότητα του πελάτη δεν ζει στο στόλισμα του ιστότοπου· ζει στη δουλειά. Η δουλειά σας είναι να είστε το καθαρό πλαίσιο, όχι ο δεύτερος καλλιτέχνης.

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία πίσω από κάθε 'εντάξει' χαρτοφυλάκιο που δεν αποδίδει: σχεδιάστηκε για να εντυπωσιάσει άλλους σχεδιαστές αντί για τους ανθρώπους που προσλαμβάνουν. Το χαρτοφυλάκιό σας είναι 'εντάξει'—αυτό είναι το πρόβλημα είναι μια καλή φράση για να δώσετε σε έναν πελάτη που συνεχίζει να ζητάει ένα ακόμη animation. Μετά δείξτε του το σύστημα, τις έξι ερωτήσεις, και έναν ιστότοπο που πραγματικά πήρε μια κράτηση.

Μετά ξεκινήστε το επόμενο.